Рускиот претседател Владимир Путин се најде под засилен меѓународен притисок, додека неговиот глобален авторитет изгледа дека ослабува во услови на нови геополитички тензии. Ова доаѓа во време кога Кремљ настојува да ги искористи конфликтите на Блискиот Исток како можност за сопствена корист, а не само како најнова криза што го загрозува светот.
Естонскиот министер за надворешни работи, Маргус Цакна, во една контроверзна изјава рече дека „голем дел од пријателите на Путин веќе се во рајот или во пеколот, а многумина се во затвор“, што метафорички ја илустрира перцепцијата за падот на мрежата на поддршка околу рускиот лидер. Тој додаде дека само мал број сојузници му останале, како што се Кина и Северна Кореја, но дека влијанието на Москва кај авторитарните режими значително се намалува поради силата на западните санкции.
Оваа строга оценка доаѓа во контекст на смртта на иранскиот врховен лидер Ајатolah Али Хамнеи, на која Путин се осврна со осуда, обвинувајќи го Западот за нарушување на меѓународното право. Кремљ ја искористи оваа прилика не само да изрази жалење, туку и за да ги зајакне дипломатските врски со Техеран и да го позиционира себе како можно дипломатско поврзување во регионот.
Критикувајќи ја западната политика, Русија истовремено го гледа поширокиот конфликт меѓу САД, Израел и Иран како можност да го зголеми своето влијание. Подемот на цените на нафтата би донел поголеми приходи за руската економија, особено за финансирање на војната во Украина. Во исто време, Москва се обидува да се наметне како посредник во мировните преговори, што аналитичарите го оценуваат како стратегија за подобрување на нејзината позиција на меѓународната сцена.
Сепак, оваа тактика има и свои ризици: падот на влијанието околу Путин, како што беше истакнато од естонските официјални лица, укажува на потенцијално слабеење на традиционалните сојузи на Москва и растечка изолација на Русија во глобалната политика.
