Додека сите очи се вперени во цената на нафтата и гасот, вистинската закана по човештвото доаѓа од нешто многу поопасно: недостигот на ѓубрива. Војната со Иран и блокадата на Ормускиот Теснец не се само енергетски проблем – тие се директен удар врз чинијата на секој човек на планетата. Експертите алармираат дека светот се соочува со трет голем шок за храната во последните шест години, по пандемијата и војната во Украина.
Зошто овој конфликт е погубен за земјоделството? Регионот на Заливот е „срцето“ на светското производство на ѓубрива. Дури 20% од светските залихи на амонијак и фосфати минуваат низ овој теснец, додека Катар е клучен снабдувач на уреа. Со запирањето на производството во гигантот „Катар Енерџи“ поради нападите врз Рас Лафан, глобалните резерви почнаа да пресушуваат. Без овие хранливи материи, приносите од пченица, ориз и пченка ќе бидат драстично помали, што ќе доведе до недостиг на основни прехранбени продукти.
Нафтата само го долева „огнот“ Покрај недостигот на ѓубрива, енормниот скок на цената на нафтата (која достигна и 119 долари) веќе ги поскапува транспортните трошоци и работата на земјоделските машини. Цената на дизелот на светските берзи вртоглаво расте, што директно се прелева врз цената на лебот и млекото. Најмногу ќе страдаат сиромашните земји во Африка и Јужна Азија, како Индија, која е критично зависна од увозот од Заливот. Ако теснецот остане затворен повеќе од еден месец, стратешките резерви на храна во земјите како ОАЕ и Саудиска Арабија би можеле да се исцрпат, принудувајќи го светот на строги рестрикции и рационирање.
