Љубовта кон домашните миленици има длабоко значење за развојот на децата. Кога детето расте со куче, мачка или друг миленик, животното станува дел од секојдневието и важен извор на радост, сигурност и пријателство. Присуството на миленикот го збогатува детството и помага во емоционалниот развој на детето.
Милениците помагаат децата полесно да учат и да се чувствуваат поопуштено. Кога детето поминува време со животно, се чувствува прифатено и мотивирано, без страв од осуда. Таквата атмосфера ја олеснува концентрацијата и создава чувство на сигурност, особено во периодите на предизвици.
Животните се и извор на утеха. Децата често им се доверуваат на своите миленици кога се тажни, исплашени или вознемирени. Ова ја развива нивната способност да ги изразат чувствата и да се справат со стресот, а истовремено ја зајакнува нивната самодоверба.
Грижата за миленикот го учи детето на одговорност и емпатија. Преку секојдневната грижа, децата учат како да се грижиш за друго живо суштество, развивајќи сочувство и внимание кон другите. Истражувањата покажуваат дека присуството на миленици може да има позитивен ефект и врз здравјето – децата кои растат со животни имаат посилен имунолошки систем и помал ризик од одредени алергии.
Покрај тоа, дружењето со животни ги зближува членовите на семејството и создава моменти на спокој и забава во секојдневниот ритам. Токму овие мали, обични моменти стануваат највредниот дел од детството, оставајќи трајни сеќавања и помагајќи на децата да растат како поодговорни, емпатични и среќни личности.
