Во времето на царот Константин, во Антиохија беше изграден собор со несекојдневна убавина, наречен Златна црква. Црквата пленеше со својата позлата, која го красеше и внатрешниот и надворешниот дел, како и со многубројните садови од злато и сребро. Константин ѝ додели голем имот за издржување на свештениците, кои во неа беа многубројни. Чувар на богатствата и свештеник со голема вера беше Теодорит, познат по своето ретко благочестие.
Гонењето на христијаните и отпорот на Теодорит
Кога на власт дојде Јулијан Отстапник, кој се откажал од Христа и започнал гоненија против христијаните, неговиот чичко со истото име го ограби Златната црква. Теодорит, како ризничар, го одведе на суд и му предложи да се откаже од Христа.
Меѓутоа, Теодорит остана непоколеблив и го разобличи Јулијан за неговото отпадништво, посочувајќи го како оној што повторно се врати на идолопоклонство. Кога судијата со дрскост се навредуваше и осквернуваше во Златната црква, Теодорит му прорече страшна смрт, која наскоро го снајде.
Казната на Јулијан и неговите соработници
Јулијан претрпе страшни маки – дел од телото му беше разјаден од црви, и на крајот ја изгуби душата во големи страдања. И неговиот помошник, Феликс, умре скоро по убиството на праведникот, страдајќи од крварење на устата.
Мачеништвото на Свети Теодорит
Свети Теодорит на крајот беше обезглавен заради својата непоколеблива вера и се пресели во Христовото Царство во 362 година, оставајќи траен пример на храброст и благочестие пред идните генерации.
