Во време кога вештачка интелигенција сè повеќе ги менува медицината и науката, ново истражување повторно ја отвори една од најчувствителните теми – дали технологијата може однапред да предвиди кога ќе умре човек.
Истражувањето е спроведено од научници од Дански технички универзитет и Североисточен универзитет, и покажува дека современите модели на вештачка интелигенција можат да анализираат огромни количини податоци и да проценуваат ризици со изненадувачка прецизност.
Системот, наречен „life2vec“, функционира по принцип сличен на алгоритмите кои предвидуваат следен збор во текст, но наместо јазик, тој анализира човечки животи. Во моделот се внесуваат податоци како здравствена историја, образование, приходи, работен статус и други животни навики, со цел да се препознаат обрасци кои можат да укажат на идни здравствени исходи.
Според резултатите објавени во научното списание Nature, моделот постигнал точност од околу 78 проценти во предвидување на ризикот од смрт кај одредени примероци, што е значително повисоко од класичните статистички методи кои се користат во медицината и осигурувањето.
И покрај импресивните резултати, научниците нагласуваат дека целта на оваа технологија не е индивидуално предвидување на смртта, туку подобро разбирање на факторите кои влијаат врз здравјето и животниот век на луѓето. Со други зборови, идејата е да се идентификуваат ризиците навреме и да се овозможи превенција, а не да се одредува точен датум на смрт.
Сепак, ова откритие отвора сериозни етички дилеми. Се поставува прашањето кој би имал пристап до вакви податоци – лекарите, осигурителните компании или државните институции. Дополнително, се појавува и психолошкото прашање дали луѓето би сакале да знаат такви информации за сопствениот живот.
Додека дел од научната заедница гледа на ова како на голем чекор напред во персонализираната медицина, други предупредуваат на ризик од злоупотреба и претворање на човечкиот живот во статистички предвидлив модел, што отвора дебата за границите на технологијата и човечката приватност.
