Според календарот на Македонска православна црква (Јулијански календар), на 5 април се одбележува споменот на повеќе светители чии животи оставиле длабок духовен траг.
Во центарот на овој ден се светите маченици Агатопод и Теодул, двајца христијани од Солун кои живееле во времето на прогонот на христијаните под царот Диоклецијан. Агатопод бил ѓакон, украсен со мудрост и искуство, додека Теодул бил млад чтец, познат по својата чистота и вера.
Кога биле изведени пред суд, наместо да се повлечат, тие храбро изјавиле: „Ние сме христијани!“ Ниту заканите, ниту притисоците не ги поколебале да се откажат од својата вера. По долг затвор и страдања, биле осудени на смрт со потопување во море – со врзани раце и тежок камен околу вратот. Во последните мигови, Агатопод изговорил дека со тоа „се мијат со второ крштение“, покажувајќи силна духовна решеност. Нивните тела подоцна биле пронајдени и чесно погребани од христијаните.
На истиот ден се чествува и преподобен Марко Трачески, познат и како Марко Атински. Роден во Атина, тој се откажал од богатството и заминал во пустина, каде поминал децении во осамен подвиг. Според преданието, преживувал во екстремни услови, со години борејќи се со искушенија и глад. По триесет години тешки страдања, неговата духовна сила достигнала ниво каде, како што се раскажува, ангел му носел храна. Неговата вера се опишува како толку силна што дури и природата му се покорувала.
Меѓу светителите е и преподобна Теодора Солунска, жена која по смртта на сопругот се замонашила и водела длабоко духовен живот. Таа била позната по својата смиреност и молитва, а според сведоштва, често слушала „ангелско пеење“. По нејзината смрт, од телото потекло миро за кое се верувало дека има исцелителна сила.
Овој ден потсетува на силата на верата, жртвата и духовната истрајност, но и на убедувањето дека земниот живот е минлив, а духовните вредности се вечни.
