Повеќе од еден век по трагедијата, остатоците од „Титаник“ лежат на околу 3.800 метри под површината на Северниот Атлантик. Но она што некогаш било симбол на технолошка моќ денес се претвора во кршлива сенка од минатото.
Експертите предупредуваат дека конструкцијата се распаѓа со забрзано темпо. Главната причина се микроорганизмите што се хранат со металот и создаваат т.н. „рѓосани сталактити“, кои постепено ја разјадуваат структурата. Комбинацијата од солена вода, силни морски струи и екстремен притисок дополнително го ослабува трупот.
Подводните снимки покажуваат дека оградите и палубите се уриваат, а на некои делови останала само тенка метална обвивка. Според дел од истражувачите, во следните две децении бродот би можел целосно да се претвори во куп кородирани остатоци. Постојат и проценки дека значајни делови може да исчезнат многу порано.
Меѓународни тимови веќе работат на детално дигитално мапирање на локацијата. Со илјадници фотографии со висока резолуција се создава тродимензионален модел што ќе овозможи виртуелно „посетување“ дури и кога физичката структура ќе се распадне.
Бродот, изграден во Белфаст и потонат на своето прво патување во 1912 година по судир со ледена санта, однесе повеќе од 1.500 животи. Денес прашањето не е дали ќе исчезне засекогаш од океанското дно – туку колку брзо тоа ќе се случи.
